برای تو می نویسم ؛ دخترک کوچک خدا
نقابها را از چهره بردار . کمک کن ؛ به خودت ، برای رشد کردن ، بالا رفتن و پرواز . بپر . برایم نوشتی :" دستها برایت به صدا در خواهند آمد . این دستها از آن توست ، خواهم دید " ، من نیز خواهان دیدنم ، دیدن دستهایی که نقابها را از چهره ات خواهند کند ، و تمام زنانگی ات دیده خواهد شد . آیا من نیز خواهم دید تمام آنچه که پنهان شده ؟ دخترک من نمی دانم که آن شب در اتاق طبقه پنجم آن ساختمان در شمالی ترین قسمت این کشور آن نقابها بودند یا ... ؟ و فقط تو می دانی و من نمی دانم . اصراری هم نیست برای شنیدن . تنها اصرارم برای دیدن است ، دیدن رها شدنت ، آیا خواهم دید ؟